Atibala

In de Ayurveda wordt de wortel onder meer genoemd bij meha (urinewegaandoeningen, waaronder suikerziekte), vatarakta en raktapitta. Er is heel weinig onderzoek bij mensen. In één kleine Indiase studie kregen mensen met diabetische zenuwpijn een afkooksel van de wortel samen met een tweede plant; hun klachten namen af, maar er was geen vergelijkingsgroep en het effect valt niet aan atibala toe te schrijven. Over de veiligheid is weinig bekend.

Wetenschappelijke naam

Abutilon indicum (L.) Sweet^[1],[2],[3]

Plantenfamilie

Malvaceae^[1],[2],[3]

Botanische synoniemen

Abutilon elongatum Moench, Sida indica L.^[1],[2],[3]

Sanskrietnaam

Atibala, Kankatika, Rishyaprokta^[3],[4]

Engelse naam

Indian Mallow^[3],[4]

Gebruikt plantendeel

Wortel^[3]

Herkenning

De wortel is een vrij lange penwortel met een aantal zijwortels, 1,5 tot 2 cm dik en lichtbruin. De buitenkant is glad met puntvormige lenticellen (kleine ademopeningen); de dunne schors laat gemakkelijk los. De geur is zwak, de smaak samentrekkend en bitter.^[3]

Let op verwarring: De naam Atibala wordt niet voor één plant gebruikt. Dezelfde farmacopee noemt 'Atibala' ook als Sanskrietnaam van Mahabala (Sida rhombifolia), een andere plant uit dezelfde familie, en onderscheidt atibala onder de microscoop van bala (Sida cordifolia) en nagabala. Ook het klassieke kruidenboek Bhavaprakasha behandelt atibala samen met drie andere 'bala'-planten, die de vertaler als Sida cordifolia, Sida rhombifolia en Grewia hirsuta identificeert. Een product met de naam atibala bevat dus niet altijd Abutilon indicum.^[3],[4]

Een foto of beschrijving op deze website is geen garantie voor een veilige determinatie. Verzamel of gebruik een plant niet op basis van deze pagina.

Dit is de traditionele Ayurvedische indeling zoals de bronnen die geven. Het is geen medische beoordeling en zegt niet of de plant voor u geschikt is.

• De farmacopee noemt voor de wortel meha (een groep urinewegaandoeningen, waaronder suikerziekte), vatarakta (een gewrichtsaandoening, vaak vergeleken met jicht) en raktapitta (bloedingen). Bereidingen zijn onder meer Bala taila, Narayana taila en Maha Narayana taila. Dit zijn Ayurvedische ziektecategorieën, geen moderne diagnoses, en de vermelding is geen bewijs van werkzaamheid.^[3]
• Het klassieke kruidenboek Bhavaprakasha bespreekt atibala in een groep van vier 'bala'-planten. Die worden samen beschreven als koud, zoet, olieachtig en stoppend; ze zouden kracht en glans geven en helpen bij jicht, bloedingen en wonden. Over atibala zelf noemt de tekst gebruik bij diabetes (in de vertaling). Welk deel van atibala bedoeld is, zegt de tekst niet. Dit is traditionele leer, geen bewijs van werkzaamheid of veiligheid.^[4]

Wat de studie meldt

In de studie bij diabetische zenuwpijn kreeg geen van de 33 deelnemers in de 30 dagen nieuwe of ongewone klachten. Het ging om een korte, kleine studie waarin ook een tweede plant werd gebruikt; over langer gebruik, over zeldzame bijwerkingen en over atibala alleen zegt dit weinig. De studie vermeldt niet of en hoe de bloedsuiker en het medicijngebruik van de deelnemers werden gevolgd.^[5]

Wat niet bekend is

We vonden geen Europese kruidenmonografie over Abutilon indicum en geen LiverTox-, LactMed- of NCCIH-hoofdstuk. Over gebruik tijdens zwangerschap en borstvoeding, bij kinderen en samen met medicijnen hebben we geen gelezen gegevens, en ook geen beschrijvingen van vergiftiging of allergie. Geen informatie gevonden betekent niet dat het veilig is. Gebruikt u medicijnen, bijvoorbeeld voor diabetes, bent u zwanger of geeft u borstvoeding, overleg dan met uw arts of apotheker voordat u een kruidenproduct gebruikt.^[5]

Deze pagina geeft geen dosering of behandeladvies. Gebruikt u medicijnen, bent u zwanger of geeft u borstvoeding, overleg dan met uw arts of apotheker voordat u een plantaardig preparaat gebruikt.

1. Royal Botanic Gardens, Kew, via GBIF (2026). The World Checklist of Vascular Plants (WCVP): Abutilon indicum (L.) Sweet, geaccepteerde naam, familie en synoniemen. WCVP-record 2610698; dezelfde gegevens als Kew Plants of the World Online. https://www.gbif.org/species/207270998 — gelezen op 2026-10-28.
2. Royal Botanic Gardens, Kew; Harvard University Herbaria; Australian National Herbarium. International Plant Names Index: Abutilon indicum (L.) Sweet, Sweet's Hort. Brit. 1: 54 (1826). https://www.ipni.org/n/1101632-2 — gelezen op 2026-10-28.
3. Government of India, Ministry of Health and Family Welfare, Department of AYUSH. The Ayurvedic Pharmacopoeia of India, Part I: Volume I, monografie nr. 13 Atibala (Root). Vol. I nr. 13 (p. 20 volgens de officiële lijst), gelezen in een digitale editie van Part I, Vol. I–VI (Department of AYUSH) op archive.org; een officiële scan van Vol. I is niet gevonden. Voor de naamsverwarring ook Vol. I nr. 51 Mahabala (Root). De dosering is bewust niet overgenomen. https://archive.org/details/AyurvedicPharmacopoeiaOfIndiaAllVolume — gelezen op 2026-10-28.
4. Krishnadas Academy, Varanasi (2001). Bhavaprakasa of Bhavamisra, Vol. 1 (inclusief Nighantu), Sanskriet met Engelse vertaling door K.R. Srikantha Murthy: Guḍūcyādi varga, Balā catuṣṭaya (Atibalā). Pūrvakhaṇḍa, Bhāvaprakāśa Nighaṇṭu, Guḍūcyādi varga, verzen 142–146 (de vier Balā, waaronder Atibalā), p. 250; gelezen op de paginascan. De botanische naam Abutilon indicum (Linn.) Sweet is de identificatie van de vertaler. https://archive.org/details/bhavaprakasa-vol-1-including-nighantu-by-bhavamisr — gelezen op 2026-10-28.
5. Patel K, Patel M, Gupta SN (2011). Effect of Atibalamula and Bhumyamalaki on thirty-three patients of diabetic neuropathy. Ayu 32(3):353–356. volledige tekst (PMC3326881): methode, resultaten en bespreking, conclusie. https://doi.org/10.4103/0974-8520.93913 — gelezen op 2026-10-28.
6. Dinesh Valke, via iNaturalist (2011). iNaturalist-waarneming 109988162, Abutilon indicum (onderzoekskwaliteit; twee overeenkomende determinaties op soortniveau). https://www.inaturalist.org/observations/109988162 — gelezen op 2026-10-28.

Bronnen geraadpleegd en tekst bijgewerkt op 2026-10-28. Aan bronnen getoetst: deze tekst is opgesteld en nagelopen aan de hand van de hieronder genoemde, gelezen bronnen. Er heeft geen medische of botanische eindredactie door een bevoegde professional plaatsgevonden.