- Gebruikt plantendeel
- Gedroogde stukken van de rijpe vrouwelijke bloeikolf ('vrucht')[3]
- Herkenning
- De drug bestaat uit ronde, dwars gesneden stukken van 2 tot 3 cm doorsnede en 2 tot 3,5 cm dik, bruingrijs, ruw en schubbig. In het midden zit een kern, omgeven door de vruchtjes met niervormige zaden die deels door een zaadrok bedekt zijn. Geur en smaak zijn niet duidelijk. In het poeder zijn onder de microscoop naaldvormige kristallen van calciumoxalaat te zien.[3]
Let op verwarring: De vertaler van het klassieke kruidenboek Bhavaprakasha identificeert Gajapippali als de vrucht van Piper chaba, een peperachtige plant en dus een andere soort. De tekst zegt dat de vrucht van cavika Gajapippali heet; de vertaler merkt bij die plant op dat geleerden het over de identificatie oneens zijn. Daarom gebruiken we de eigenschappen uit de Bhavaprakasha niet voor Scindapsus officinalis.[4]
Let op verwarring: In de handel in Zuid-India wordt volgens een farmacognostisch onderzoek ook Balanophora fungosa, een parasitaire plant, onder de naam Gajapippali verkocht. Volgens die onderzoekers is Scindapsus officinalis het echte materiaal volgens de Ayurvedische literatuur. Alleen de wetenschappelijke naam geeft houvast.[5]
Een foto of beschrijving op deze website is geen garantie voor een veilige determinatie. Verzamel of gebruik een plant niet op basis van deze pagina.