Vidarikanda

In de Ayurveda geldt de knol als zoet, zwaar en verkoelend, en als opbouwend middel dat onder meer de moedermelk zou bevorderen. Er is één kleine studie bij mensen met een licht verhoogde bloeddruk; die is te beperkt om conclusies te trekken. In dierproeven gaf een extract van de knol bij herhaalde hoge doses leverschade en sterfte bij ratten, en bij mannelijke ratten effecten op de voortplantingsorganen. Dit artikel beschrijft de traditionele leer en vooral de risico's en onzekerheden; het is geen aanbeveling om de knol te gebruiken.

Wetenschappelijke naam

Pueraria tuberosa (Roxb. ex Willd.) DC.^[1],[2],[3]

Plantenfamilie

Fabaceae^[1],[2],[3]

Botanische synoniemen

Desmodium tuberosum (Roxb. ex Willd.) G.Don, Hedysarum tuberosum Roxb. ex Willd.^[1],[2],[3]

Sanskrietnaam

Vidarikanda, Vidari, Ikshugandha, Svadukanda, Kshiravalli, Payasvini^[3],[4]

Engelse naam

Indian Kudzu^[3]De farmacopee schrijft 'Indian Kudju'.

Gebruikt plantendeel

Gedroogde knol^[3]

Herkenning

De gedroogde knol komt in gesneden, vezelige stukken van 3 tot 5 centimeter. De buitenkant is lichtbruin met dwarse wratjes en richels; het snijvlak is crèmekleurig. De smaak is zoet.^[3]

Let op verwarring: Volgens de farmacopee wordt de knol van Ipomoea digitata als vervanger gebruikt. Die stukken zijn kubusvormig, glad en licht crèmekleurig. Ook Pueraria-soorten uit de Chinese geneeskunde (kudzu) zijn andere planten; onderzoek daarmee geldt niet voor deze soort.^[3],[6]

Een foto of beschrijving op deze website is geen garantie voor een veilige determinatie. Verzamel of gebruik een plant niet op basis van deze pagina.

Dit is de traditionele Ayurvedische indeling zoals de bronnen die geven. Het is geen medische beoordeling en zegt niet of de plant voor u geschikt is.

• De farmacopee noemt onder meer raktapitta (bloedingen), shukrakshaya (tekort aan zaad), raktadosha (afwijkingen van het bloed), daha (een branderig gevoel), kshaya (uitputting, vermagering), kasa (hoest), shula (pijn), mutrakricchra (moeilijk of pijnlijk plassen), visarpa (zich uitbreidende huidontsteking) en vishamajvara (terugkerende koorts). De knol zit onder meer in Shatavaryadi ghrita en Ashvagandhadyarishta. Dit zijn Ayurvedische ziektecategorieën, geen moderne diagnoses, en de vermelding is geen bewijs van werkzaamheid.^[3]
• Het klassieke kruidenboek Bhavaprakasha beschrijft Vidari als zoet, vettig, voedend, verkoelend en zwaar te verteren. Het zou moedermelk en zaad bevorderen, goed zijn voor de stem, de urine afdrijven, kracht en een goede huidskleur geven, klachten door pitta, rakta (bloed) en vata en een branderig gevoel verhelpen, en verjongend werken. Dit is traditionele leer, geen bewijs van werkzaamheid of veiligheid.^[4]

Lever bij dieren

Een overzichtsartikel beschrijft een dierproef met een waterextract van de knol: één toediening gaf geen bijwerkingen, maar bij herhaalde toediening stierven alle ratten in de groep met de hoogste dosis na 21 dagen; weefselonderzoek wees op leverschade als oorzaak. In een ander onderzoek bij muizen die koekjes met knolpoeder kregen, stegen bij een hogere dosis de leverwaarden tijdelijk; de onderzoekers adviseren bij langer gebruik de leverfunctie te controleren. De oorspronkelijke studies hebben we zelf niet gelezen. Dieronderzoek is niet direct over te zetten naar mensen, maar het is een duidelijke reden voor voorzichtigheid.^[6]

Vruchtbaarheid bij mannelijke dieren

Volgens hetzelfde overzichtsartikel kregen mannelijke ratten 60 dagen een extract van de wortel. Hun teelballen, bijballen, prostaat en zaadblaasjes werden lichter, en het aantal rijpe Leydig-cellen en de beweeglijkheid van de zaadcellen namen af. Of dit bij mensen gebeurt, is niet onderzocht.^[6]

Wat de studie bij mensen meldt

In de bloeddrukstudie werd de knol volgens de onderzoekers goed verdragen, zonder bijwerkingen. Het artikel beschrijft niet hoe naar bijwerkingen is gevraagd, er deden maar 15 mensen mee in de knolgroep en leverwaarden zijn niet gemeten. Of het gecombineerde gebruik met bloeddrukverlagende of andere medicijnen gevolgen heeft, is niet onderzocht.^[5]

Wat niet bekend is

Er is geen Europese kruidenmonografie en geen LiverTox-, LactMed- of NCCIH-hoofdstuk. Hoewel de knol traditioneel wordt genoemd om de moedermelk te bevorderen, vonden we geen gegevens over de veiligheid tijdens zwangerschap of borstvoeding. Ook over gebruik bij kinderen, bij leverziekten en samen met medicijnen vonden we geen gelezen gegevens. Geen informatie gevonden betekent niet dat het veilig is. Gebruikt u medicijnen, heeft u een leveraandoening, bent u zwanger of geeft u borstvoeding, overleg dan met uw arts of apotheker voordat u een kruidenproduct gebruikt.^[3],[6]

Deze pagina geeft geen dosering of behandeladvies. Gebruikt u medicijnen, bent u zwanger of geeft u borstvoeding, overleg dan met uw arts of apotheker voordat u een plantaardig preparaat gebruikt.

1. Royal Botanic Gardens, Kew, via GBIF (2026). The World Checklist of Vascular Plants (WCVP): Pueraria tuberosa (Roxb. ex Willd.) DC., geaccepteerde naam, familie en synoniemen. WCVP-record 2537278. https://www.gbif.org/species/207088323 — gelezen op 2026-10-29.
2. Royal Botanic Gardens, Kew; Harvard University Herbaria; Australian National Herbarium. International Plant Names Index: Pueraria tuberosa (Roxb. ex Willd.) DC., Ann. Sci. Nat. (Paris) 4: 97 (1825). https://www.ipni.org/n/516731-1 — gelezen op 2026-10-27.
3. Government of India, Ministry of Health and Family Welfare, Department of AYUSH. The Ayurvedic Pharmacopoeia of India, Part I: Volume V, monografie nr. 89 Vidarikanda (Tuber). Vol. V nr. 89, pp. 193–194, gelezen op de scan van de Wellcome Collection (archive.org) en in een digitale editie van Part I, Vol. I–VI. Dezelfde soort en hetzelfde deel staan ook in Vol. II nr. 76 Vidari (Tuberous root). De dosering is bewust niet overgenomen. https://archive.org/details/b32220522_0005 — gelezen op 2026-10-27.
4. Krishnadas Academy, Varanasi (2001). Bhavaprakasa of Bhavamisra, Vol. 1 (inclusief Nighantu), Sanskriet met Engelse vertaling door K.R. Srikantha Murthy: Guḍūcyādi varga, Vidārīkanda. Pūrvakhaṇḍa, Bhāvaprakāśa Nighaṇṭu, Guḍūcyādi varga, verzen 180–182 (Vidārīkanda), p. 256; gelezen op de paginascan. De botanische naam Pueraria tuberosa DC. is de identificatie van de vertaler. https://archive.org/details/bhavaprakasa-vol-1-including-nighantu-by-bhavamisr — gelezen op 2026-10-29.
5. Verma SK, Jain V, Singh DP (2012). Effect of Pueraria tuberosa DC. (Indian Kudzu) on Blood Pressure, Fibrinolysis and Oxidative Stress in Patients with Stage 1 Hypertension. Pakistan Journal of Biological Sciences 15:742–747. volledige tekst (scialert.net): methoden, resultaten, Tabel 1 en 2, bespreking en dankwoord (financiering). https://doi.org/10.3923/pjbs.2012.742.747 — gelezen op 2026-10-29.
6. Bharti R, Chopra BS, Raut S, Khatri N (2020). Pueraria tuberosa: A Review on Traditional Uses, Pharmacology, and Phytochemistry. Frontiers in Pharmacology 11:582506. volledige tekst (PMC7941752): secties over toxicologie, nierbescherming en vruchtbaarheid, en de conclusie. https://doi.org/10.3389/fphar.2020.582506 — gelezen op 2026-10-29.

Bronnen geraadpleegd en tekst bijgewerkt op 2026-10-29. Aan bronnen getoetst: deze tekst is opgesteld en nagelopen aan de hand van de hieronder genoemde, gelezen bronnen. Er heeft geen medische of botanische eindredactie door een bevoegde professional plaatsgevonden.